Het artikel waarvan ik het methodologisch kader ga uitzoeken, is het volgende:

“The Effects of Human Resource Management Systems on Economic Performance: An International Comparison of U.S. and Japanese Plants”  door Casey Ichniowski en Kathryn Shaw.

Nog vóór de inleiding staat er een klein stukje tekst, die (tot mijn vreugde) het perspectief methodologisch kader al gedeeltelijk prijsgeeft. Het geeft me te kennen dat het vergelijkend artikel zich vooral zal toebuigen op de mate waarin Amerikaanse bedrijven het Japanse Human Resource Management(HRM)-model kunnen overnemen en hoe dit hun productiviteit ten goede komt. Wil dus zeggen dat de auteurs vertrekken vanuit de assumptie dat Japanse (in dit geval staal)bedrijven productiever zijn dan Amerikaanse, en wel omwille van hun superieure HRM. Een straffe assumptie lijkt me, al weet ik natuurlijk niet voldoende over de feiten om te weten of die effectief klopt.

Nog in het pre-inleiding stuk lees ik dat de studie in dit artikel de tegenstrijdige visies op de effectiviteit van het Japanse model door Amerikaanse bedrijven (“This study’s evidence helps reconcile conflicting views about the effectiveness of adopting Japanese-style worker involvement schemes in the United States.”).

De inleiding dan. Hierin vermelden ze duidelijk dat de vergelijking zal gebeuren op 3 vlakken:

  • Tussen Japanse en Amerikaanse staalbedrijven in het algemeen om te zien welke gemiddeld beter scoren op vlak van productiviteit
  • Tussen Japanse staalbedrijven en Amerikaanse die gelijkaardige HRM-praktijken om te zien of productiviteit gelijkaardig is
  • Tussen Amerikaanse bedrijven die traditionele methoden gebruiken enerzijds en de Japanse bedrijven en Amerikaanse bedrijven met innovatieve methoden anderzijds

Ze vermelden ook dat veel van hun data en bewijs uit een eerdere studie komen van één van de auteurs (Ichniowski). Tenslotte dient men bij het reflecteren over een methodologisch kader ook rekening te houden met de persoonlijke achtergrond en opvattingen van de auteurs, maar hierover weet ik natuurlijk niet veel, enkel dat ze beiden professoren zijn aan een Amerikaanse universiteit (niet onbelangrijk aangezien het om een vergelijking tussen Amerika en Japan gaat).

Om samen te vatten: om dit artikel kritisch te kunnen lezen en evalueren, moeten we rekening houden met het feit dat 1) ze vertrekken vanuit de assumptie dat Japanse HRM-modellen productiever zijn, 2) ze als doel hebben om onenigheid over dit onderwerp weg te werken, 3) data en bewijs gebruiken die ze persoonlijk hebben verzameld in eerdere studies en 4) dat ze waarschijnlijk beïnvloed worden door hun academische en persoonlijke achtergrond.

Advertisements