Tags

,

Hieronder mijn voorlopig inleiding voor mijn bachelorpaper over freeters in Japan:

Deze paper handelt over een actueel socio-economisch verschijnsel in de Japanse maatschappij, bekend onder de naam “freeter”. Freeter is etymologisch gezien een contractie van het Engelse woord “free” en het Duitse woord “arbeiter”. Hiermee duidt de term op jonge mensen die geen voltijdse baan hebben maar aan job-hopping doen. Het gaat hier vooral om tijdelijke part-time jobs tegen lage lonen en beperkte rechten, waarbij de freeter gewoonlijk onder zijn niveau presteert.

De term freeter werd al gebruikt in de tweede helft van de jaren ’80, m.a.w. de hoogtijdagen van de zeepbeleconomie. Sommige jonge Japanse mensen begonnen tijdens deze welvarende jaren tijdelijke part-time jobs te verkiezen boven volwaardige full-time jobs, omdat ze weigerden gebonden te zijn aan één enkel bedrijf. De mentaliteit van freeters wordt dan ook vaak gezien als gemakzuchtig en hun waarden zouden fundamenteel verschillen van de oudere generatie Japanners. In de jaren 1990, na het barsten van de zeepbeleconomie, ontstond er door onder meer zowel de toename van werkloosheid bij de Japanse jeugd als de stijgende vraag naar part-time werk, echter een nieuwe groep freeters met een andere ingesteldheid. Het beeld van de modale Japanner heeft zich nog altijd niet volledig aangepast aan de eventuele vernieuwde sociale realiteit waarin een hedendaagse freeter zich bevind. In het eerste deel van deze paper ga ik dan ook dieper in op de definitie van freeters eveneens als de perceptie door de Japanse maatschappij.

We zien dat het aandeel van de niet-reguliere werkers t.o.v. de totale geleverde arbeid, is toegenomen van ongeveer 20 procent in de jaren 1990 tot een derde van alle werknemers vandaag.

In het tweede hoofdstuk ga ik dan ook op zoek naar mogelijke onderliggende verklaringen voor deze stijging. Verdere probeer ik ook de impact hiervan op de huidige Japanse maatschappij na te gaan.

In het laatste deel onderzoek ik of freeters nu eigenlijk een probleem vormen of niet. Is het eventueel mogelijk dat deze freeters nu juist de flexibiliteit geven aan de Japanse arbeidsmarkt die het nodig heeft? Kan men met enkele aanpassingen aan de werkomstandigheden van freeters en onder meer hun sociale arbeidsrechten op hetzelfde niveau te brengen als die van de fulltime werknemers,  de situatie ombuigen naar een voordeel voor de Japanse economie? Kan de economie in feite zonder het concept “freeter”.

Cathérine

Advertisements